In discussies over het nieuwe werken komt het vaak voor dat men graag wil weten hoe het oude werken in elkaar zit. Het is natuurlijk fijn om te weten hoe het oude werken en het nieuwe werken in elkaar zit om de weg te kunnen bepalen. Alleen om het nieuwe werken te bepalen heb je het oude (huidige) werken helemaal niet nodig. Om het nieuwe werken te kunnen creëren is het juist essentieel om het oude los te laten.

Vervuil mijn geest niet met informatie waar ik niets meer aan heb!

Ik vergelijk het graag met een voorbeeld waar iedereen zich in herkent. Stel je voor je bent bezig met een lastige taak en je loopt tegen een probleem aan waar je niet uit komt. Het frustreert je net zo lang totdat je een hulplij inschakelt. Je loopt naar een vriend/collega en je legt het probleem voor. De hulptroepen begrijpen totaal niet waarover het gaat en net voordat ze iets van intelligentie willen toevoegen aan de stortvloed aan voor hun ongestructureerde woordenwaterval, roep jij “eureka!”. Bedankt dat je me zo geholpen hebt. Zonder dat de ander een woord heeft kunnen uitbrengen. Op het moment dat je het probleem gaat uitleggen aan iemand die niet de inhoud kent ga je jezelf dwingen het proces in te duiken. Hiernaast dwing je jezelf om je te distantiëren van het probleem. Je vertelt de situatie in een soort helikopterview. Hierdoor kom je tot nieuwe, meestal logische en boerenverstand, inzichten. Je hebt in feite het probleem losgelaten. Dit werkt hetzelfde als de creatie van een nieuwe optimale manier van werken.

Het doel is om durven los te laten van hetgeen je gewend bent. Vaak is het gedrag wat wij in het dagelijks leven gebruiken geconditioneerd gedrag. We hebben dit gedrag onszelf en anderen aangeleerd. Veel aangeleerd gedrag zien wij aan voor waarheid. Op het moment dat nieuw gedrag gecreëerd wordt is het meestal ook waarheid. Dit komt doordat nieuw gedrag is gebaseerd op alle interne en externe factoren rondom een situatie. Hiervoor wordt een oplossing bedacht en in gebruik genomen (aangeleerd gedrag). Op het moment dat de interne of externe factoren veranderen moeten we feitelijk onze oplossing heroverwegen. Klopt het gedrag nog steeds met de interne en externe factoren? Klopt dit niet? Vind dan een nieuwe oplossing die wel klopt.

Voorbeeld: Als je 20 jaar geleden een vergadering wilde organiseren moest je er voor zorgen dat alle mensen op een bepaald tijdstip op dezelfde locatie aanwezig konden zijn. In die tijd was dat heel gewoon. In verloop van de tijd zijn er vele alternatieven gekomen die vergaderen nieuw leven in blaast. Door bijvoorbeeld het gebruik van beeld- en geluidtechnologie is het mogelijk dat de deelnemers van de vergadering niet meer op dezelfde locatie hoeven te zijn. Dus door het veranderen van externe factoren worden nieuwe oplossingen gemaakt.

Een goed voorbeeld van geconditioneerd gedrag is het gebruik van e-mail. We zijn allemaal gewend om dit medium te gebruik om te communiceren. Wanneer we echter goed kijken naar de manier van communiceren en vergelijken we dit met de alternatieven dan komen we snel tot de conclusie dat e-mail eigenlijk heel erg ouderwets is en dat alternatieven veel sneller en beter kunnen werken. Dit is aangeleerd gedrag. Kijk verder dan je neus lang is…

Om te komen tot een optimale manier van werken is het essentieel dat het oude werken vergeten wordt. Het is van belang om het resultaat als basis te nemen. Vervolgens dien je innovatief na te denken over wat nodig is om dit resultaat te behalen. Stel je zelf iedere keer weer de vraag of hetgeen je denkt nodig te hebben echt noodzakelijk is en of het de meeste optimale keuze is. Wanneer je deze requirements pas dan is het de noodzaak om te controleren wat je al hebt en wat je moet veranderen (oude werken). Veranderingen zullen altijd plaatsvinden op fysiek, mentaal of technologisch niveau.

Als je toch geobsedeerd blijft in het oude werken dan ben je hoogstwaarschijnlijk een babyboomer die niet wil veranderen of je hebt je roeping gemist en je moet direct solliciteren voor archeoloog!