Economie | Steven Kop

Connectivity scorecard 2009

Begin deze week zijn de resultaten van de Connectivity Scorecard 2009 gepubliceerd. De jaarlijks gepubliceerde lijst wordt uitgegeven door Nokia Siemens Networks. Voor degene die deze scorecard nog niet kent eerst even een korte introductie.

De connectivity scorecard is een initiatief van Leonard Waverman. Waveman is verbonden aan de London Business School en professor aan de Haskayne School of Business at the University of Calgary. Hij onderzoekt jaarlijks het effect van Informatie- en communicatietechnolgie op de economische groei.

Totaal zijn 50 landen opgenomen in het onderzoek. Door het benchmarken van landen op de totale connectiviteit hopen de initiatiefnemers landen aan te zetten een roadmap te ontwikkelen om het sociale en economische potentieel van telecommunicatienetwerken te ontsluiten.

Nederland staat vierde op de Connectivity Scorecard. De Verenigde Staten staan op de eerste plaats, gevolgd door Zweden en Denemarken.

The Netherlands registers one of the strongest and most consistent performances on the 2009 Connectivity Scorecard.

Het is interessant om te zien dat Nederland zo bijzonder hoog staat. Op zich is het ook weer niet zo verwonderlijk als je de cijfers combineert met andere research- en innovatie cijfers. Hieruit blijkt dat Nederland op technologisch vlak nog altijd één van de beste wetenschappers levert en relatief veel investeert in research en development. Vorig jaar was het volgens mij Nederland dat de snelste groei liet zien van breedbandverbruik en snelheid. Uit cijfers blijkt ook dat landen zoals India en China alleen kwantitatief voorop lopen. Landen in West-Europa zoals Nederland bezitten kwalitatief de beste technologische universiteiten. Organisaties zullen in mijn ogen nog veel meer gebruik moeten maken van deze innovatieve kracht.

Lees meer →

24januari

2 Reacties

Rotterdam goes draadloos

Laatst sprak ik met één van de initiatiefnemers van ‘Rotterdam Draadloos’. Zijn concept heeft mij aan het denken gezet. Daarom deel ik dit graag met jullie. Het doel van dit concept is de haalbaarheid van een stadsdekkend draadloos netwerk dichterbij te brengen. Het is een gezamenlijk initiatief van de Gemeente Rotterdam en partijen in de stad.

De gemeente Rotterdam wil de stad zo goed mogelijk uitrusten op het gebied van communicatie en dataverkeer. Een goede en snelle infrastructuur voor dataverkeer draagt bij aan een aantrekkelijk vestigingsklimaat van de stad. Iedereen in Rotterdam die in de buurt is van een draadloos station kan gratis verbinding maken met dit netwerk en de website van de gemeente Rotterdam benaderen. Voor de rest richt dit initiatief zich op de publieke organisaties, bedrijven en ondernemers.

Bijvoorbeeld politie en brandweer (camerabeelden, plattegronden), artsen en thuiszorgmedewerkers (medische gegevens), personeel in de vervoersector en openbaar vervoer (orderafhandeling, dienstroosters en calamiteiten). Bezoekers aan de stad kunnen overal over een veelheid aan informatie beschikken over de stad (restaurants, geldautomaten, openbaar vervoer, parkeerplaatsen met vrije plaatsen, apotheek, musea, gemeentehuis). Bellen op basis van VOIP is mogelijk.

Conclusie: Politie 2.0, brandweer 2.0, arts 2.0, thuiszorgmedewerker 2.0, o.v. 2.0, bezoeker 2.0, parkeergarage 2.0, gemeentehuis 2.0, bellen 2.0.
Wat een kansen! Ik word 2.0 moe (uitspraak versie 3.0).

Minder blauw op straat

Één van de gebruikers van dit draadloze netwerk is de politie Rotterdam. Ze zitten momenteel in een testfase waar ze gebruik maken van PDA’s om informatie tussen agenten uit te wisselen. Foto’s van verdachten personen of voertuigen kunnen gemakkelijker verspreid worden. Tevens kan video materiaal vanaf camera’s in de stad gemakkelijk verspreid worden. Verder kunnen een aantal procedures van de politie gemakkelijker geautomatiseerd worden. De politie Rotterdam heeft als doel de surveillant productiever te maken in zijn werk. Dit enerzijds door het uitrusten van een PDA en anderzijds door het gebruik maken van een infrastructuur waarmee sneller essentiële data uitgewisseld kan worden.

Nabije toekomst?

Een bezoeker van Rotterdam nadert de havenstad voor een dagje cultuur en shoppen. Op de snelweg rond Rotterdam wordt deze middels een filmpje welkom geheten door de burgemeester van Rotterdam Ahmed Aboutaleb. Naast het actuele weer in de stad krijgt de bezoeker adviezen waar je het beste kan parkeren aan de hand van de drukte in de parkeergarages en de vertrek en aankomsttijden van de metro’s. Ook krijg je als bezoeker inzicht welke evenementen die dag centraal staan en om welke tijdstippen je deze het beste kan bezichtigen zodat je een logische route kan lopen/rijden zonder lang in de rij te moeten staan. Tevens is het mogelijk online tickets voor musea en theater aan te schaffen. Winkels kunnen op een snelle en directe manier communiceren met de klant door prijzen te delen of reclames te versturen. In de stad zelf zijn grote schermen te vinden waar actuele weersverwachting en nieuws uit de stad terug te vinden is. Ook de voortvluchtige dieven worden regelmatig op dit scherm gepresenteerd met bijpassende beloning… of dat dan weer net niet?

Door dit draadloze netwerk kunnen talloze services aan de bezoekers in een stad worden geboden. Nog eventjes en het wordt nog leuk voor de man om met de vrouw te gaan shoppen. De vrouw past de ene mooie broek en de man vergelijkt waar deze het minst kost.

Ik moet me bewust een beetje inhouden om niet al het gras voor jullie voeten weg te maaien. Hebben jullie ondernemers nog interessante ideeën wat je nog meer kunt doen met een draadloos netwerk in de stad?

Het volgende filmpje toont hoe New York innovatie biedt aan haar bezoekers (Bright.nl):

UPDATE: Van 21 januari t/m 1 februari 2009 is er weer verrassend veel te zien op het International Film Festival Rotterdam. Welke films, waar worden ze vertoond en wanneer? Dat kan je nu ook draadloos bekijken op filmfestivalrotterdam.com.

Lees meer →

11januari

2 Reacties

Bestaansrecht van de bioscoop en het kantoor

Gisteravond weer eens naar de bioscoop geweest. Bioscoop betekent: kaartjes reserveren om überhaupt de film te kunnen zien, op tijd aanwezig zijn anders sta je in de rij en heb je slechte plaatsen, verplicht reclame kijken. Toch heb je dit alles ervoor over om bepaalde films te zien. Natuurlijk zijn die films met veel minder moeite te downloaden en thuis te bekijken. Toch is het resultaat in de bioscoop vele malen beter dan thuis. Er is dus een specifieke reden waarom een bioscoop nog bestaat. Naar mijn mening is dat de beleving van de film. Het heeft een meerwaarde boven de thuisbeleving. Wanneer het verschil ons iets oplevert willen we daar graag voor investeren.

Het verhaal over de bioscoop dient als metafoor. Ik denk dat de keuze voor een locatie om een goede film te zien hetzelfde is als de keuze om te bepalen waar het werk het beste uitgevoerd kan worden. Ik geloof dat mensen kiezen voor de weg die het meeste oplevert of anders gezegd de weg van de minste weerstand. Mensen willen verwend worden of willen zo min mogelijk tegen gewerkt worden. Het resultaat is hetzelfde alleen het verschil zit hem in de instelling. Glas half vol of half leeg. Wanneer we deze theorie loslaten op het werk dan is het maar de vraag of mensen altijd op dezelfde plek willen werken. Het is niet mijn bedoeling om het thuiswerken te stimuleren. Mijn doel is om bewustwording te creëren rondom het werk dat we uitvoeren en wat wij als mensen nodig hebben om dit het beste te doen.

Bedrijven hebben kantoren gebouwd om het werk uit te laten voeren. Het kantoor biedt in mijn ogen twee doelen namelijk het gebruik van faciliteiten en het ontmoeten van mensen. Als eerste is dit het gebruik van faciliteiten zoals werkplek, vergaderruimte, kopiëren/faxen, netwerk, etc. Het tweede doel van een kantoor biedt is dat mensen elkaar kunnen ontmoeten. Twintig jaar geleden had een kantoor hetzelfde doel. Het enige verschil is dat er toen minder alternatieven waren. In die tijd was het niet zo vanzelfsprekend dat je ook thuis een computer had staan. In die tijd was iedereen niet zo gemakkelijk bereikbaar als nu. De reden dat vele bedrijven nog in een traditioneel kantoor werken komt naar mijn mening door de industriële revolutie.

Door de industriële revolutie zijn mensen die eerst in kleine dorpen werkten vertrokken naar de stad om dicht bij de industrie te gaan werken. Het aantal arbeiders per bedrijf groeide en zo ontstonden grote industriële bedrijven met vestigingen waar vele arbeiders werkten. De arbeiders kwamen lopend of met de fiets naar hun werk, want ze woonden om de fabriek heen. Arbeiders werkten voornamelijk met hun handen. In deze tijd was er geen fileprobleem of informationoverload.
Door de jaren heen is steeds meer handwerk overgegaan in kenniswerk. Bij fabrieken zelf zijn snellere en kleinere machines gekomen en relatief steeds meer kantoorruimte was nodig. Tegenwoordig is ons kenniswerk de machine van de maatschappij geworden. Toch zijn vele kantoren nog ingericht alsof al deze mensenmachines nog op hoogspanning en smeerolie (koffie) hun werk uitvoeren!

Stel je nu eens voor dat we nog allemaal agrariërs zijn. We werken allemaal nog met onze handen op kleine boerderijen verspreid over het land. We hebben wel allemaal een mobiele telefoon en hebben computers met internet. Opeens is het 2009 geworden en heeft 80% van de bevolking het voornemen om dit jaar alleen maar kenniswerk uit te voeren. Hoe zouden we ons werkleven dan in gaan richten? Zouden we dan ook uit ons zelf kantoorpanden gaan bouwen? Zouden we dan bewust allemaal een auto kopen om ’s ochtend in de file te moeten staan met het doel te bewijzen dat we aan het werk zijn?

Werk wil je uitvoeren op de locatie die het je het minst belemmert of het meeste oplevert. Wanneer je thuis al een bureau en een computer hebt staan waarom zou je nog naar kantoor reizen? Als je mensen wilt ontmoeten dan kun je op 1001 locaties afspreken. Eigenlijk klopt het niet dat een kantoor twee doelen (faciliteiten gebruiken en mensen ontmoeten) heeft. Dit zijn doelen van een bedrijf. Een bedrijf wil haar medewerkers faciliteiten bieden om het werk te laten uitvoeren en een netwerk bieden waardoor kennis gedeeld kan worden. Een kantoor kan daarin ondersteunen. Voor een steeds groter deel van de werkers hoeft dit niet specifiek te betekenen dat ze verplicht worden gesteld om in een kantoor te werken. Het enige wat een organisatie wil dat de afgesproken resultaten met zo min mogelijk offers zo goed mogelijk opgeleverd worden. Waar dit werk uitgevoerd wordt mag feitelijk niet uitmaken.

Nog even terugkomend op het voorbeeld van de bioscoop. Wanneer ergens een betere plek wordt geboden om het werk uit te voeren dan wil ik wel investeren. Niet voor alle films wil ik investeren om naar de bioscoop te gaan. Voor de overige films blijf ik thuis of reis ik naar vrienden…

Lees meer →

12december

Het nieuwe werken Masterclass @ Productivity Partners

22 januari 2009 is het weer zover. Productivity Partners organiseert dan de masterclass Het nieuwe werken. Deze masterclass is speciaal bedoeld voor professionals die meer willen weten over de weg naar een nieuwe manier van werken. Natuurlijk ben ik ook aanwezig bij deze masterclass.

Aanmelden Masterclass Het nieuwe werken

Kredietcrisis zorgt ervoor dat we meer moeten doen met minder mensen en middelen. De arbeidsverhoudingen veranderen. Medewerkers eisen ondersteuning die past bij hun taak en stijl van werken. We moeten af van een one size fits all strategie. Medewerkers zo effectief en productief mogelijk laten zijn. "Het Nieuwe Werken" is een continue reis. Of u wilt of niet, u bent al onderweg. Maar bent u op het goede pad?

Wij presenteren de methodiek die wij bij al onze klanten hebben gebruikt om Het nieuwe werken doelstellingen te realiseren. Met spraakmakende praktijkvoorbeelden laten wij zien hoe bedrijven Het Nieuwe Werken hebben ingezet en welke resultaten ze hebben geboekt. In de masterclass wordt gediscussieerd over actuele onderwerpen en worden ideeën en ervaringen gedeeld.

Ik nodig je graag uit om kennis te maken en tot nieuwe inzichten te komen rondom Het Nieuwe Werken.

De masterclass vindt plaats op donderdag 22 januari 2009 van 13.30 tot 16.00 uur. We organiseren deze masterclass in ons fantastische landgoed te Overveen:

Wie: Productivity Partners
Waar: Landgoed Duinlust, Duinlustweg 16, Overveen
Wanneer: 22 januari 2009
Hoe laat: 13.30 tot 16.00

Je kunt je hieronder aanmelden voor de kosteloze masterclass:

Aanmelden Masterclass Het nieuwe werken

Na de masterclass organiseren we een borrel in ons gezellige restaurant.

Tot dan!

Lees meer →

04december

4 Reacties

Het nieuwe werken boeken

Laatst vroeg iemand mij of ik een lijstje met boeken kon sturen die te maken hebben met Het nieuwe werken. Hierbij een lijst met boeken die toen heb samengesteld. Ik heb ze bijna allemaal gelezen.

Het lijkt me goed om een zo volledig mogelijke lijst te maken. Mocht jij nog goede toevoegingen hebben dan hoor ik dat graag! Voeg ontbrekende boeken toe als reactie op deze post en voeg hem toe aan de lijst.

Blue Ocean Strategy (W. Chan Kim)
De werkbare maatschappij (Peter Drucker)
De winst van productiviteit (Zegveld)
Generatie Einstein (Jeroen Boschma, Inez Groen)
Getting Things Done (David Allen)
Het Groot Werkvormenboek (Sasja Dirkse-Hulscher, Angela Talen)
Het nieuwe werken, op weg naar een productieve kenniseconomie (Dik Bijl)
Hot, Flat and Crowded (Thomas Friedman)
Infotopia: How Many Minds Produce Knowledge (Cass R. Sunstein)
Knowledge Worker Productivity (Peter Drucker)
Leidinggeven aan professionals? Niet doen! (Mathieu Weggeman)
Onze ijsberg smelt! (Hans van der Loo, Jeroen Geelhoed, Salem Samhoud)
The Art of Working (Erik Veldhoen)
The starfish and the spider (Ori Brafman, Rod A. Beckstrom)
The wisdowm of crowds (James Surowiecki)
The World is Flat (Thomas Friedman)
Wie heeft mijn kaas gepikt? (Spencer Johnson, Kenneth Blanchard)
Wikinomics (Don Tapscott, Anthony Williams)

Lees meer →

02november

Generation Y out of control?

Op de site Managers Online is op 24 oktober een artikel geplaatst met de titel ‘Recessieles voor Generatie Y’. Centraal in dit artikel staat de stelling: ‘Starter is balans tussen werk en privé kwijt door kredietcrisis’. Ik geloof dat de schrijver van dit artikel lezers van deze site alleen maar informatie wil verstrekken over wat starters in de huidige economie meemaken. De schrijver van het artikel heeft een aardig stuk geschreven die helderheid brengt in de verschillende soorten starters bij een organisatie. Toch vertelt de schrijver eigenlijk niets nieuws en het is zeker geen recessieles. Vaak wordt in het nieuws gepraat over analyses van bepaalde probleemsituaties. De discussie wordt vaak ondersteund m.b.v. bij elkaar geraapte cijfers en kijk weer een mooi probleem. En kijk eens naar de cijfers het is opeens een erg groot probleem geworden! Helaas wordt te weinig gediscussieerd over de oplossingen. Wat gaan we nu daadwerkelijk doen? Het zou pas nieuws zijn als de schrijver van dit artikel ook durft om oplossingen aan te dragen! Vandaar mijn artikel.

Het gaat mij vooral om de volgende twee blokken tekst uit het artikel:

Drie soorten starters
De onderzoekers onderscheiden drie soorten starters. De eerste en grootste groep heeft als motto ‘werk hard, speel hard’ en ziet een duidelijke scheiding tussen werk en privé. De tweede groep wordt beschreven als ‘bang en bezorgd’, en vindt dat werk teveel privétijd opslokt. Niet per se omdat ze veel overwerken, maar omdat werkstress en vermoeidheid hun privéleven negatief beïnvloeden. Deze groep bestaat grotendeels uit vrouwen. De laatste groep wordt door de AGR aangeduid als ‘bewuste workaholics’ en karakteriseert vooral mensen geboren na 1982. Deze groep werkt graag en lang zolang ze maar zelf hun tijd in kunnen delen. Deze groep heeft er ook geen enkel probleem mee dat hun werk- en privéleven in elkaar overlopen.

Offers
De starters die klagen over een slechte balans tussen werk en privé, noemen als belangrijkste redenen daarvoor lange werkdagen, weinig pauzes, slecht management, lange reistijden en aanvullende studies. De gevolgen zijn onder andere minder baantevredenheid, minder betrokkenheid, verloren vriendschappen, scheidingen, stress en gezondheidsproblemen. Hoewel sommigen deze offers best tijdelijk willen brengen in ruil voor doorgroeimogelijkheden of vanwege de krappe arbeidsmarkt, zouden de meesten liever vandaag dan morgen van baan veranderen.

De bovenstaande teksten zijn informatief en kijkend naar de inhoud zeker niet nieuw. De schrijver van dit artikel analyseert een bepaalde probleemsituatie en plaatst vervolgens de zogenoemde starters in hokjes en bevestigt de probleemsituatie. Oh, oh, oh, wat hebben wij een probleem. Kijk eens hoe concreet we het probleem kunnen maken! Mijn mening is dat problemen maken één van de makkelijkste dingen is er bestaan. Werkelijk iedereen kan dit kunstje. Nog erger is dat we zo goed zijn geworden, doordat we het zo vaak doen.

Het is veel lastiger om de probleemsituatie te analyseren, vervolgens passende oplossingen aan te dragen en dan uiteindelijk de problemen ook op te lossen. Wie durft? Alleen hierdoor kunnen probleemsituaties opgelost worden. Oké, nu ik dit van me af heb geschreven ga ik met veel positieve energie verder met het artikel zelf en de oplossingen die ik inbreng.

Boeien en binden is het thema waar de schrijver van het artikel op doelt. Boeien en binden is een thema waar veel managers tegenwoordig mee zitten. Hoe behouden wij ons talent binnen de organisatie? Hoe blijf ik mijn mensen uitdaging EN ruimte bieden in een economie waarin we hard moeten werken? Het is tijd voor het optimaliseren van de managers EN de medewerkers. Vaak wordt gezegd dat managers nog te traditioneel om de uitdagingen van de nieuwe generatie aan te kunnen. Mijn mening is dat dit niet aan de manager ligt maar aan de persoon die dit uitspreekt. Een manager heeft te maken met mensen en met doelen. Mijn mening is dat managers in de enorm drukke tijden geen tijd hebben om hun talent juist te managen (optimaliseren). De problemen waar het laatste blok van het artikel op in wordt gegaan is niet direct te managen. Deze punten zijn alleen op te lossen door een bedrijfscultuur waarin communicatie en zelfsturing een onderdeel uitmaken. Een voorbeeld hiervan is het regelmatig geven en ontvangen van feedforward (feedback is te negatief). Het coachen en gecoacht worden op alle niveaus.

Ik ben er van overtuigd dat coachen één van de belangrijkste ontwikkelgebieden voor het huidige management is. Zeker in een economie die, zacht gezegd, uitdagend is. Medewerkers dienen zelfsturend te zijn. Traditioneel management verhelpt de problematiek van talent niet. Je kunt niet van een manager verwachten dat die continue alle medewerkers boeit en bindt. Dat moeten de medewerkers zelf doen. De manager kan wel zorgen voor een cultuur waarin collega’s elkaar kunnen en durven aanspreken en waar ruimte is. Dit is een bedrijfscultuur waarbij communicatie een belangrijk wapen is. Het klinkt misschien wat simpel, maar in de praktijk is dit behoorlijk moeilijk.

Deze communicatiecultuur kan bereikt worden door bijvoorbeeld selectief te zijn bij de toegangsdeur van de organisatie. Dus bijvoorbeeld in het selectieproces te toetsen op communicatie skills. Een ander oplossing is het organiseren van specifieke communicatietrainingen. Ook de samenstelling van mensen in een team kan helpen om open communicatie te bereiken. De werkcultuur waarin we tegenwoordig vaak terecht komen is het gericht op het afstraffen van slechte beslissingen en het normaal vinden van goede beslissingen. Dit is werkelijk een omgedraaide wereld.

De beste oplossing om een opencommunicatie cultuur te krijgen is door het vanaf nu te gewoon te doen. Schrijf voor je zelf op wat je doelen zijn en hoe je dit zelf kunt doen. Vervolgens start je met het volgen van je eigen regels. Belangrijk hierbij is dat je de regels durft uit te dragen en dat je telkens de regels toets en optimaliseert. Zit je ergens mee en wil je gecoacht worden, vraag iemand. Zie je dat iemand ergens mee zit, vraag hoe je kunt helpen. Merk je dat dingen gaan zoals ze niet behoren te gaan, meld het (feedforward) en blijf vooral positief. Vertel iemand wanneer die het goed doet. Er is niemand die niet tegen complimentjes kan. Positieve energie vermenigvuldigt zich wanneer je het uitstraalt.

Het is totaal geen goede motivatie om van baan te wisselen wanneer je je eigen problemen (zie tweede blok van artikel) niet kunt oplossen. Dit geeft aan dat je niet in control bent. Dit resulteert in het opnieuw stoten tegen dezelfde steen (ezel?). Wanneer je de problemen herkent dien je kritisch te zijn en de probleemsituaties op te lossen volgens simpele stappen. Een juiste motivatie om te veranderen is een intrinsieke motivatie. Intrinsieke motivatie is de wil of de drang in iemand, dus intern (intrinsiek) om bepaalde handelingen te verrichten waarmee tot een zeker doel wordt gekomen. Het is een ‘naar toe’ motivatie en niet een ‘weg van’ motivatie.

Je dient zelf bewust te zijn van de veranderingen die je teweeg kunt brengen. Je hebt hierin geen hulp nodig. Je kunt veel zelf oplossen. Het duurt af en toe een beetje lang… een onafhankelijke collega (coach) kan je sturing geven. Niet in het eindresultaat maar sturing in het proces. Coaching richt zich op sturing geven aan het proces. Coaching helpt omdat je zelf aan het stuur blijft, jij blijft in control!

Dit artikel ben ik begonnen naar aanleiding van een gepubliceerd artikel op Managers Online. Ik heb feedforward op de inhoud en het doel van het artikel geschreven. Hiernaast heb ik een aantal oplossingen voorgedragen die een bijdrage kunnen leveren aan een betere en open bedrijfscultuur gericht op een betere communicatie. Mocht je nog eigen ideeën of feedforward hebben dan lees ik dat graag als reactie op dit artikel.

Lees meer →

06september

2 Reacties

Wilt u een kopje koffie?

Het eerste wat mij na het schudden van de hand gevraagd wordt is: “Wat wilt u drinken?”. “Koffie zwart alstublieft”. Iedere keer schiet het volgende dan weer door mijn hoofd: “Het zal mij benieuwen wat ze hier schenken”. Soms word ik aangenaam verrast, maar meestal ben ik teleurgesteld. Oké, ik geef toe dat ik een echte koffieliefhebber ben. Ik drink niet veel, maar wil wel van koffie genieten.

Binnen organisaties worden meestal twee soorten koffie geschonken. Als eerste heb je de ‘sales’koffie. Deze koffie wordt doorgaans geschonken bij een zakengesprek. De koffie wordt gezet door een luxe koffieautomaat. De plek waar deze koffie gehaald kan worden is goed herkenbaar en is een pronkstuk. De geur van verse koffie is overduidelijk aanwezig en meestal worden de bonen rechtstreeks gemalen. De verse bonen zorgen voor de mooie crèmelaag op de zwarte vloeistof. De koffie wordt geserveerd in een kopje inclusief schoteltje tegen het morsen.

Als tweede kom je de ‘operatie’koffie tegen. Deze koffie is totaal tegenstrijdig met de hierboven beschreven koffie. De koffie wordt gedronken onder het werken. De koffie valt uit een automaat dat te lelijk is om centraal neer te zetten en is daarom vaak achteraf in een kamer te vinden. De geur van koffie is verdwenen en de koffie zelf is slap en waterig. Zelfs Senseo is nog beter! De cremelaag is vervangen door een bruine en schuimachtige substantie op vloeistof die meer kenmerken van thee bezit dan koffie. Trouwens die nepcreme doet denken aan het bruine schuim dat af en toe te vinden is op het strand. De koffie wordt meestal onhandig in een plastic bekertje gespoten.

Ik ben er van overtuigd dat goede koffie een positieve bijdrage levert aan de productiviteit van werknemers. Koffie hoort een traktatie te zijn en dient kwaliteit uit te stralen om in kwaliteit van het werk te resulteren. Hiernaast heeft koffie de functie om het informele gesprek (“even een bakkie te doen?”) te initieren. Wanneer je je wilt concentreren is het meestal de koffie die wel mag storen.

Waarom bij zakengesprekken wel goede koffie serveren en daarbuiten enkel letten op de kosten van koffie? Wanneer een organisatie zijn medewerkers echt waardeert zal deze koffie moeten zien als investering voor kwaliteit van het werk. Het is opmerkelijk dat organisaties die de visie over Het nieuwe werken doorvoeren allemaal hebben gekozen om te investeren in goede koffie. De eerste Starbucksachtige koffiebars hebben zich al gevestigd in de kantoren.

Het schiet me nu opeens te binnen dat ik het waarschijnlijk helemaal verkeerd zie. Organisaties willen zo min mogelijk kantoorruimte betalen, omdat dit extra kosten zijn. Door te besparen op de kosten voor koffie, stimuleren ze juist het thuiswerken. Goed bezig!

Ter info: Thuis drink ik Nespresso.

Update: Na het schrijven van dit artikel heb ik een berekening gemaakt van de kosten sorry investering voor goede koffie. Lees verder

Lees meer →

10april