Kennis is één van de belangrijkste bronnen van economische welvaart geworden. Steeds meer organisaties erkennen het strategische belang van kennis. Een van de nieuwe trends is dat steeds meer organisaties overgaan tot het benoemen van kennismanagers. Dit is een coördinator of een projectgroep ter bevordering en beheersbaarheid van de efficiënte en effectieve verwerking en benutten van kennis. Dat alles wordt kennismanagement genoemd. Kenniswerk is al dat werk waarbij een belangrijk deel van het werk bestaat uit complex hoofdwerk zoals: analyseren, beslissen, communiceren en oplossen.

Volgens Peter Drucker begon de opmars van de kenniswerker na de Tweede Wereldoorlog. Na deze gebeurtenis is veel werk kenniswerk geworden. Dit heeft in Amerika mede te maken gehad met de soldaten die terugkeerden van de Tweede Wereldoorlog en het recht kregen om een gratis universitaire studie te volgen.

De vraag naar kenniswerkers komt voort uit de kenniseconomie. Kenniseconomie is een begrip uit de economie en geeft aan dat een bepaald deel van de economische groei voortkomt uit kennis. Kennis neemt een steeds belangrijkere positie in tegenover arbeid, natuur en kapitaal (de drie traditionele productiefactoren). Dit past volledig in de beschreven informatierevolutie.

De toegevoegde waarde van vele organisaties is juist het kenniswerk. Al het andere kan en zal vaker worden uitbesteed naar lage lonen landen. Hoe hoger het kennisniveau van het bedrijfsleven, des te beter de economie is toegerust om innovaties te accommoderen en te absorberen.