KPN is een proef gestart met honderd medewerkers om het reizen voor of na de ochtendspits en flexibel werken te bevorderen. Het doel van de proef is om deelnemers bewuster te laten kiezen wanneer ze naar kantoor reizen en waar gewerkt wordt. Dit is een van de maatregelen die KPN neemt om een cultuur te creëren waarin tijd- en plaatsonafhankelijk werken een centrale rol speelt.

Met behulp van een speciaal GPS-kastje registreert KPN het reisgedrag van medewerkers. Wie tijdens de proef zijn reisgedrag daadwerkelijk verandert, wordt daarvoor beloond. Als de medewerkers hun reisgedrag daadwerkelijk veranderen, krijgen zij vijf euro per keer dat zij de spits vermijden.

Aan de proef nemen medewerkers deel die in Den Haag werken. Zij reizen over het algemeen veel in de spits. De deelnemers krijgen een speciaal GPS-kastje (Global Positioning System) in hun auto ingebouwd dat registreert wanneer zij naar hun werk gaan en welke route zij daarbij nemen. Het kastje legt vast of de file ook echt wordt vermeden. Als de medewerkers hun reisgedrag daadwerkelijk veranderen, krijgen zij vijf euro per keer dat zij de spits vermijden. Die beloning is gekoppeld aan de proef en moet helpen het veranderde reisgedrag ook voort te zetten na afloop van de proef wanneer de beloning niet meer verstrekt wordt.

Ik denk dat deze proef erg succesvol kan zijn. Ik ben erg benieuwd naar de eerste tussenresultaten. Het is een goed voorbeeld hoe medewerkers gestimuleerd kunnen worden om tijd- en plaatsonafhankelijk te werken. Ik ben benieuwd voor hoeveel procent deze proef uiteindelijk zal werken ook na het stopzetten van de beloning. Eigenlijk is het doel van de proef om de reisstijl op een bepaalde manier te beïnvloeden. Één van de lastigste dingen om te veranderen is aangeleerd gedrag. Iedere werknemer heeft zo zijn gewoontes aangeleerd. Kenmerken die passen bij een resistijl zijn: vervoermiddel, tijdstip van reizen, route, onderweg ontspannen of bellen, etc.

Als KPN het doel heeft om een cultuur van tijd- en plaatsonafhankelijk werken te creëren dan is het noodzakelijk dat een verandering optreedt in de reisstijl en niet alleen in een onderdeel van de reisstijl (route/tijd). Naast de reisstijl is de werkstijl ook noodzakelijk om deze cultuurverandering te kunnen realiseren. In mijn ogen is de reisstijl een onderdeel van de werkstijl.

Het belonen van medewerkers met geld klinkt aantrekkelijk. Toch denk ik dat de meeste winst in besparing van tijd is te vinden. Bij dit soort veranderingen is het van belang dat medewerkers overtuigd worden van hetgeen het ze direct oplevert. Dit kan bijvoorbeeld bereikt worden met goede communicatie, trainingen en het inzetten van rolmodellen. Een intrinsieke motivatie is altijd beter dan een extrinsieke motivatie.

Ik ben benieuwd of anderen nog interessante methodes kennen om cultuurverandering te stimuleren/beïnvloeden….