Zo, mijn zomervakantie zit er weer op. Trouwens wel een eigenaardige zin. Waar zit de vakantie dan op? Goed, waarschijnlijk zit ik weer met te veel energie en met te veel scherpte naar de Nederlandse taal te kijken…

Al veel te snel hoor ik mijzelf vertellen over de zojuist afgeronde vakantie die voor mijn gevoel al weer zo lang geleden is geëindigd. Het resultaat van mijn twee weken vakantie is: nieuwe indrukken, nieuwe energie en te veel foto’s en een lege portemonnee… Toch was het weer alles waard!

Het is bijzonder hoe snel je ‘normale’ omgeving weer went. Je hersens zijn de omgeving nog niet vergeten en zien alles zelfs weer als volledige normale omgeving. Dit terwijl je vakantie steeds verder naar het verleden zakt...

Hierbij in het kort enkele bijzonderheden van mijn vakantie:

• Dat Dusseldorf twee vliegvelden heeft;
• Dat een taxirit van ongeveer 70 Km 140 EUR kost;
• Dat Sicilië een eiland is met een oppervlakte zo groot als Nederland terwijl je eerder denkt aan Texel;
• Dat huurauto’s nooit betrouwbaar zijn (2^de vakantie met pech onderweg);
• Welke gek van Lancia heeft verzonnen dat als de auto een softwarebug heeft dat die dan het vermogen halveert (niet meer kunnen inhalen, geen berg kunnen beklimmen en worden ingehaald door een Fiat 500);
• Dat ik er iedere keer weer achter kom dat siësta echt noodzakelijk is;
• Dat Italianen veel impulsiever doen;
• Dat Italianen wel degelijk kunnen rijden (maar nooit letten op regels van de overheid);
• Italianen meesters zijn in het snel praten;
• Italianen meesters zijn in het bereiden van overheerlijk eten;
• Italie op zijn mooist is bij een lokaal feest (zie video uit Noto)
• Dat alleen de mooie italiaanse dames naar het strand gaan (waarschijnlijk is de rest goed in koken?)

Anyways het was een heerlijk vakantie. In mijn vakantie heb ik weer een aantal interessante boeken gelezen en artikelen geschreven. Snel zal ik deze artikelen publiceren… nog even geduld eerst moet ik de schone was ophangen…

Weer terug van vakantie. Je bent bruin geworden en je ziet er zogenaamd uitgerust uit. Iedereen ziet dat je op vakantie bent geweest en vraagt hoe het was. Niet omdat ze het graag willen weten maar om de simpele reden dat ze zeker willen zijn dat hun vakantie beter was of zal worden.

Gelukkig heb je op de terugweg van de vakantie een ware vakantiepitch bedacht. Iedere keer weer pitchen hoe het is geweest en de formaliteit is weer voorbij.

Na een dag pitchen lijkt het net of je maar twee dagen op vakantie bent geweest.

Waarom doen we dit onszelf toch iedere keer weer aan? Een continu gevecht wie de beste vakantie heeft gehad en wie deze het meest verdiend heeft. Wat is het uiteindelijk balen als je je fantastische vakantieverhaal vertelt en de ander antwoordt dat die pas over een week gaat of nog erger moet. Shit! Mijn moment of fame is voorbij en het zijne gaat nog beginnen. Het is juist zo cool als je nog moet sorry mag.

Gelukkig is het tegenwoordig een beetje uit dat je ook nog eens iedereen zijn vakantiefoto’s moet bekijken, als bewijs dat hij of zij de perfecte vakantie heeft beleefd. Ieder keer weer met die stralende lach en een geheven glas. Het kan niet op. Wat zijn ze toch gelukkig met elkaar (in deze vakantie dan). Waarschijnlijk stamt de traditie van foto’s bekijken nog uit de tijd dat je verplicht dia’s moest bekijken. Dit is duidelijk de oude generatie!

Tegenwoordig maakt de nieuwe generatie video-opnames die netjes worden ingesproken. Deze plaats je vervolgens op Youtube en je stuurt heel je adressenlijst een mail met de link naar het filmpje en een link naar Google earth zodat ze niet vergeten waar die toffe vakantie beleefd is.

Zwart-wit maakt plaats voor kleur en statische beelden maken plaats voor bewegend beeld. Twee rolletjes vakantiefoto’s maken plaats voor duizenden vakantiefoto’s inclusief GPS informatie. De dia-avond heeft plaats gemaakt voor een DVD-avond. Volgend jaar de DVD in high definition extreme 6.0?

Vroeger gingen de harde werkers één keer in het jaar goed op vakantie. Mensen die meer konden besteden deden dit twee keer. Tegenwoordig is het de kunst zo vaak mogelijk op vakantie te gaan. Hiernaast is het een sport de onnatuurlijke bruine kleur zo lang mogelijk te behouden door de vakantiedagen te spreiden. Een nieuwe term is ontstaan: vakantie-hoppen of non-stop-bruin.

Waar gaan we volgend jaar naartoe?

Afgelopen donderdag weer terug gekomen uit Portugal. In twee en een halve week hebben we samen met twee vrienden  Portugal ontdekt. We zijn in het Noorden geweest langs de rivier de Douro waar alles draait om de Port wijn. In het midden zijn juist de bergen te vinden. In het zuiden is het land juist platter en droger. Natuurlijk hebben we een bezoek gebracht aan porto en Lissabon.

Nu weer heerlijk uitgerust en weer vol ideeën om weer veel te schrijven over Het nieuwe werken.

Bedankt voor jullie leuke reacties. Afgelopen dagen heb ik ze bijna allemaal beantwoord.